Home » Alle berichten » Ondernemen » Directe en indirecte concurrenten: scherp zicht op het volledige speelveld ✓
Wie strategische keuzes maakt zonder helder beeld van directe en indirecte concurrenten, opereert met een blinde vlek. Concurrentie is zelden beperkt tot partijen die exact hetzelfde product of dezelfde dienst aanbieden. In de praktijk is het speelveld gelaagder, diffuser en dynamischer. Wie uitsluitend naar de directe concurrent kijkt, mist vaak de bewegingen aan de randen van de markt — precies daar waar nieuwe dreiging of onverwachte groei ontstaat.
In dit artikel verdiepen we het onderscheid tussen de directe concurrent, de indirecte concurrent en het bredere begrip concurrent. Daarbij ligt de nadruk op toepasbare analysemodellen en strategische inzichten die verder gaan dan het standaardlijstje met “wie doet ongeveer hetzelfde als wij?”.

Een concurrent is iedere partij die strijdt om dezelfde schaarse middelen: budget, aandacht, tijd, distributieruimte of vertrouwen van dezelfde klantgroep. Dat betekent dat concurrentie niet uitsluitend productgedreven is, maar vraaggedreven. Wie hetzelfde klantprobleem oplost — of hetzelfde budget aanspreekt — begeeft zich in dezelfde arena.
In strategische zin is het nuttig om concurrentie te definiëren vanuit drie perspectieven:
Functioneel perspectief: wie biedt een vergelijkbare oplossing?
Behoeftep erspectief: wie vervult dezelfde onderliggende behoefte?
Budgetperspectief: wie concurreert om hetzelfde bestedingsmoment?
Op StrategischInzicht.nl wordt vaak benadrukt dat concurrentieanalyse begint bij het scherp formuleren van het werkelijke klantprobleem. Pas dan wordt duidelijk wie werkelijk concurrent is — en wie slechts oppervlakkig vergelijkbaar lijkt.
De directe concurrent biedt een vergelijkbaar product of een vergelijkbare dienst aan, richt zich op een vergelijkbare doelgroep en opereert doorgaans in hetzelfde prijssegment. Denk aan twee accountantskantoren in dezelfde regio, of twee softwareleveranciers met een vergelijkbare SaaS-oplossing.
Kenmerkend voor de directe concurrent is:
Overlap in positionering
Vergelijkbare prijsstructuur
Gelijkaardige distributiekanalen
Directe vergelijkbaarheid in aankoopbeslissingen
Juist omdat directe concurrenten zo zichtbaar zijn, krijgen ze vaak disproportioneel veel aandacht. Benchmarkrapporten, prijsvergelijkingen en marketinganalyses richten zich primair op deze groep.
Toch schuilt hier een risico: overmatige focus op de directe concurrent kan leiden tot strategische imitatie. Wanneer organisaties hun strategie baseren op wat de directe concurrent doet, ontstaat een race naar het midden. Differentiatie verdwijnt en marges komen onder druk te staan.
Praktische tip: Analyseer niet alleen wat de directe concurrent beter doet, maar vooral waar hij structureel kwetsbaar is. Denk aan afhankelijkheid van één distributiekanaal, beperkte innovatiekracht of een te smalle klantdefinitie.
De indirecte concurrent biedt geen identiek product, maar lost wel hetzelfde probleem op of concurreert om hetzelfde budget. Juist hier ontstaan de grootste verrassingen.
Een klassiek voorbeeld: een sportschool concurreert niet alleen met andere sportscholen (directe concurrenten), maar ook met thuisfitness-apps, buitensportgroepen en zelfs met streamingdiensten die tijd en aandacht opslokken.
Indirecte concurrentie is vaak subtieler en daardoor moeilijker te detecteren. Toch kan ze ingrijpender zijn dan directe concurrentie, omdat ze de marktstructuur verandert in plaats van enkel marktaandeel verschuift.
Substitutie – een alternatieve oplossing voor hetzelfde probleem
Budgetverschuiving – een andere prioriteit binnen hetzelfde bestedingskader
Technologische disruptie – een nieuwe manier om waarde te creëren
Indirecte concurrenten opereren vaak met een andere kostenstructuur, een andere technologie of een ander businessmodel. Dat maakt traditionele vergelijking lastig — en gevaarlijk als ze wordt genegeerd.
Het verschil tussen directe en indirecte concurrenten bepaalt waar strategische middelen het meest effectief worden ingezet. Wie uitsluitend de directe concurrent analyseert, optimaliseert binnen bestaande spelregels. Wie ook indirecte concurrenten meeneemt, bevraagt de spelregels zelf.
Strategisch onderscheid heeft gevolgen voor:
Innovatie-investeringen
Prijsstrategie
Positionering
Partnerschappen
Marktuitbreiding
Bijvoorbeeld: wanneer indirecte concurrentie toeneemt door digitalisering, is prijsverlaging zelden de juiste reactie. Dan is herpositionering of herdefinitie van de waardepropositie noodzakelijk.
Op StrategischInzicht.nl wordt dit vaak aangeduid als het verschil tussen operationele competitie en structurele competitie. De eerste speelt zich af binnen bestaande kaders; de tweede herschrijft de markt.
Om directe en indirecte concurrenten systematisch te analyseren, kan het volgende vierstappenmodel worden gebruikt.
Beschrijf niet het product, maar het onderliggende probleem dat wordt opgelost. Bijvoorbeeld: “administratieve ontzorging voor groeiende organisaties” in plaats van “boekhoudsoftware”.
Maak een overzicht van partijen met vergelijkbare oplossingen, prijsniveaus en doelgroepen. Analyseer hun positionering, verdienmodel en schaalvoordelen.
Stel de vraag: hoe kan dit probleem nog meer worden opgelost? Denk breder dan de eigen sector. Hier ontstaat vaak het meest waardevolle inzicht.
Niet elke indirecte concurrent vormt directe dreiging. Analyseer daarom:
Groei- en investeringscapaciteit
Technologische voorsprong
Klantloyaliteit
Toetredingsdrempels
Dit model helpt om onderscheid te maken tussen ruis en reële strategische dreiging.
Concurrentieanalyse kent enkele terugkerende denkfouten.
Men gaat ervan uit dat concurrenten dezelfde prioriteiten hebben. In werkelijkheid kunnen hun doelstellingen fundamenteel verschillen, bijvoorbeeld gericht op marktaandeel in plaats van winstgevendheid.
Men beperkt analyse tot de eigen branche. Juist indirecte concurrenten komen vaak van buiten de sector.
Concurrentieanalyse is geen eenmalige exercitie. Marktdynamiek verandert continu. Een indirecte concurrent van vandaag kan morgen een directe concurrent zijn.
Structureel concurrentieonderzoek vraagt om periodieke herijking. Niet alleen bij strategische heroriëntatie, maar ook bij signalen van veranderend klantgedrag.
“De gevaarlijkste concurrent is niet degene die u vandaag marktaandeel kost, maar degene die morgen de spelregels verandert.”
Indirecte concurrentie dwingt tot scherpere positionering. Wanneer alternatieve oplossingen opkomen, wordt het noodzakelijk om explicieter te formuleren waarom een specifieke aanpak superieur is.
Dat kan op drie niveaus:
Functionele superioriteit – beter, sneller, goedkoper
Relationele waarde – vertrouwen, service, nabijheid
Strategische integratie – onderdeel van bredere bedrijfsvoering
Organisaties die enkel op functionele superioriteit concurreren, zijn kwetsbaar voor technologische substitutie. Wie waarde creëert via integratie en langdurige relaties, bouwt hogere toetredingsdrempels.
Hier ligt een belangrijke strategische keuze: wil men concurreren op kenmerken, of op context? Indirecte concurrenten excelleren vaak in eenvoud en schaal; gevestigde partijen kunnen daartegenover complexiteit en maatwerk positioneren.
Inzicht in directe en indirecte concurrenten is geen doel op zich. Het moet leiden tot duidelijke keuzes.
Enkele richtlijnen:
Vermijd imitatie van de directe concurrent; zoek structurele differentiatie.
Monitor indirecte concurrenten op investeringsniveau en innovatiekracht.
Onderzoek of samenwerking met indirecte concurrenten mogelijk is.
Herdefinieer periodiek het klantprobleem om blinde vlekken te voorkomen.
Soms blijkt uit analyse dat een partij geen concurrent maar potentiële partner is. Ecosystemen vervangen steeds vaker traditionele marktverhoudingen. Wat vandaag indirecte concurrentie lijkt, kan morgen complementair blijken.
Strategische volwassenheid uit zich in het vermogen om het begrip concurrent flexibel te hanteren. Niet elke bedreiging vereist verdediging; soms vraagt ze om heruitvinding.
Het onderscheid tussen directe concurrent en indirecte concurrent helpt om prioriteiten te stellen, maar het bredere begrip concurrent herinnert eraan dat markten geen statische structuren zijn. Ze zijn voortdurend in beweging — en wie het volledige speelveld begrijpt, beweegt mee zonder zijn koers te verliezen.

Hendrik Vos schrijft over strategie, economie en de dynamiek van organisaties. Zijn artikelen richten zich op samenhang en nuance, niet op snelle conclusies. Met een analytische blik en oog voor context onderzoekt hij hoe ideeën zich vertalen naar besluitvorming in de praktijk. Voor dit platform schrijft hij voor lezers die verdieping zoeken en bereid zijn aannames ter discussie te stellen.
